Մերի Տոմոյանը գրել է.
ԽԵԼՔԻՆ ԱՇԵՑԵՔ: Ոչ հարգելի սևուկ սպիտակ մորուք
Ու սրա նմանները մտածում են, որ կհասնեն արդյունքի՞։ Կհարգե՞ս, ուրեմն կհարգվես, ուրիշ տարբերակ չունես դու։ Ոչ հարգելի պարոն, կաշխատեմ գրել շատ կոռեկտ։
Ձեր կազմակերպված “մկների ժողովին” պատասխանեմ։ Դու քո քթից հեռու ինչ որ բան տեսնու՞մ ես, թե՞ ոչ: С какого пуркуа, որոշեցիր, որ կարող ես ինձ սպш ռնալ, քանի որ քո արտահայտությունը վերցնում եմ հենց ինձ վրա։ Քեզ թվում է, օրինակ ես, քեզ պեսների չեմ հանդիպե՞լ իմ կյանքում: Քեզ թվում է,
որ ունեմ իմ կայացած ու վստահ հայացքները, մայրս և հայրս սկուտեղի վրա են ինձ տվե՞լ: Քեզ թվում է, կյանքում միայն դու ես էդ լեզվով փորձել ինձ հետ խոսե՞լ: Էդ դու պիտի որոշե՞ս, թե ես ինչ խոսեմ կամ անեմ: Եթե կոշիկներս հագնես, և իմ կյանքով անցնես, երևի ասածիդ համար մի քիչ փոշմանես, և ես դեռ 10
միլիոնից մեկն եմ։ Մորս տաք փեշի տակ նստած չեմ գրում։ Ոչ, հարգելի սևուկ` սպիտակ մորուքով, վրեդ շատ չվերցնես, և ասեմ, որ պատրաստ եմ հինգ րոպե ապրել, մնալով ինքս ինձ հավատարիմ, քան քեզ նմանի մտքերի տակ ապահովված` քսան տարի։ Ատամներով ինձ զսպում եմ, որ չվի րավորեմ, որովհետև դու ինքդ չես վի րավորել,
սակայն նայում եմ ուղիղ ու ասում, դու շատ փոքր ես, որ ինձ կառավարես կամ լռեցնես։ Ես իմ գրառումներով Նիկոլ չեմ պաշտպանել, այլ իմ ազգի ընտրությունն եմ պաշտպանել, այսինքն ինքս ինձ, ու շարունակելու եմ այդկերպ։ Դե հիմա ֆա’ս, էդ ինչ՞ ես անելու, երբ ինձ գտնես: Ու՞մ ես վш խեցնում, այ ոչ բարով-խերով սևուկ: “Волка бо ишься, в лес не ходи”
իմ մասին չի սևուկ, և շա՜տ ու շատերի, դա մեկընդմիշտ հիշի։ Կարդում կամ լսում եմ նմաններին և հասկանում, որ սրանք իրոք չեն տեսնում ու չեն պատկերացնում մեր ատելությունը և մարդու տեղ չդնելու հանգամանքը իրենց հանդեպ, մինչև հիմա, չգիտես ինչու, մտածում են, որ ինչ որ բան են իրենցից ներկայացնում։
Թուուուու՜ աննամուսններ…. Հ.Գ. Ես 1 անգամ արդեն գրել եմ` մենք պш տերազմ տեսած, երկրաշարժ տեսած, մոմի լույսի տակ դաս արած, երկու ժամ օրը լույս տեսած և տան գործ արած, 90-ականներն անցած, քոչիկ և սեռժիկ ունեցած սերունդ ենք, ու՞մ ես վախեցնում այ սևուկ ոչ բարով-խերով սպիտակ մորուք։