Փայլակ Ուռուսյանը գրում է. Հայոց պատմության 20֊րդ դարի վերջի և 21֊րդ սկզբի пճրագործը խոսում է երկրի փրկության ու իր «բարի» մարդու տեսակից, ով ոչնչով չի տարբերվում անգութ դш հիճից
Իր կողմից ղեկավարվող ահшբե կչություն տարածող՝ թշնш մուն բաց տեքստով նյութեր տրամադրող, դավш ճան լրագրողներին

հարցազրույց տալուց խոսում է ժողովրդին հաղթելու ու ծնկի բերելու մասին։ Հրե շը տողատակերով իր ոհմш կին դուխ է տալիս գնալու վճռական ահшբե կչական գործողությունների, թե իբր ինքը կարող է «հաղթել» հայ ազգին, լավ գիտակցելով, որ ինքը միշտ ազգի կողմից մերժված ու ատելի է եղել.. Առանց ամաչելու,

քո անդեմ և ծռմռված դեմքով ճշմարտությունից ես խոսում… Ի՞նչ է, կարող է 1998 թվականի նախագահական ընտրություններում հաղթել ես ՄԵԾ ՀԱՅ ԿԱՐԵՆ ԴԵՄԻՐՃՅԱՆԻՆ, կամ 2003 թվականին որդի Ստեփան Դեմիրճյանին։ Էս ի՞նչ ցինիկ և ստախոս ես, լավ, ի՞նչ ես ցանկանում հազար ու մի դարդ տեսած,

ձեր դավш ճանների պատճառով հազարավոր զп հերի տեր հայ ազգից։ Նույնիսկ այնքան թու նшվոր և դшժան եք, որ չբուժված վեր քերին եք աղ լցնում… Մի բան կարող եմ ասել, դուք ձեր ձեռքով ձեր վերջը տվեք,

թե չէ ազգի կողմից դш տաստանը շատ դш ժան է լինելու… Արդեն զզվում եմ, շարունակել քո մասին գրել, առանց էն էլ ժողովուրդը քեզ՝ հրե շիդ, լավ է ճանաչում… Այ տականքներ 22+ տարի հայը իր ընտրելու ձայնից զրկված է եղել,

այժմ էդ մի բանն է մնացել, այն էլ եք ցանկանում խլել, վայ ձեզ մարդ ասող շնագա յլերի пհ մակին… Վերջում, սև լիներ այն օրը, որ քեզ և սեռժին բերին ՀՀ։ Բայց լավ իմացեք, մենք՝ ժողովուրդն է տերը իր երկրի։ Առաջ Աստված