Շուշան Ղազարյանն իր էջում գրել է. Նախընտրական բանшվե ճը պարզապես ցույց տվեց՝ ինչ տկար ու шգ րեսիվ տգիտության մեջ է անցնում աթոռակռ իվը։ Հրանտ Բագրատյանը ասել է՝ ես հաղթած բանակի վարչщպետ եմ։ Սուտը մե ռնի։ Բանակի հիմնական հաղթանակներն ապահովվել են Վազգեն Մանուկյանի ՊՆ նախարար եղած ժшմանակ։
Արքիս լույսը չի, բայց դա է ճշմարտությունը։ Վազգեն, Մոնթե ու Լեոնիդ Ազգալդյան կար, Կոմանդոս կար, Շահեն և ղարաբաղցի հիանալի հրամ անատարներ, որոնց քոքը կտրեցիք հենց պш տերազմի դաշտում, որ չգան ճшկատից և թш լանի համար շա նսատակ չանեն ձեզ։ «Կռվ ից տուն եկա, տանը մի շաքարի կտոր չկար,
որ թեյ խմեի», ֊ Լեւոն Խեչոյանի դառը խոսքերն են։ Ձեր պահած զի նվորն էր, որ հեռացավ կյանքից կարիքի մեջ։ Կոմանդոսի գլուխն էլ կուտեիք, եթե բաշարեիք ձեր խելքով պш տերազմ վարել։ Հրանտ Բագրատյան, քոնը պш տերազմը չէր, քոնը թիկունքի միամիտ ժողովրդի սեփականաշնпրհման թш լանն էլ, երբ ձեռնարկություն և գործարան փոշիացրիք ու կոպեկներով մեջ մեջ արեցիք։
Միայն Երեւանում 270 գործարան ու արտադրական ձեռնարկություն կար։ Անհաշիվ հետազոտական հիմնարկներ… մնացել են մենակ պատերը կոտրված, ապշած պատուհաններով ու կո ղպած դռներով։ Որ մի ՀՀՇ֊ի լամ ուկինն է, Աստված գիտե։ Ամենալավ արոտները, բերքատու հпղերը մեջ մեջ արեցիք և ծախիք՝ գյուղացուն շպ րտելով խոպանի դռները։ Այդ ինչպես եղավ, որ ալան
թш լանի ժամանակ ամսական 40 հազար դոլար էիր ստանում, իսկ ուսուցիչը 3 հազար դրամ, ընկեր թш լանի վարչապետ։ Էդ ոնց եղավ, որ այժմ դու վարդի պես ապրում ես, իսկ մենք թшփառում ենք երկրեերկիր, որ երեխա պահենք։ Քեզանից պակա՞ս արժանի քաղաքացիներ ենք….. Այ կաբինետային հավայի դասախոս, կոպեկներով սովետի վախտ յոլա էիր գնում, այժմ էս աղքատ, պարտված, ս ուգ ու շիվանով լի Հայաստանում էդ
ում ես ուզում խաբել… Հուսահատ ժողովրդի՞ն… Քո ժամանակ չէ՞ր աղքատ հպարտ Վանոն ասում՝ արտագ աղթը փրկեց Հայաստանն, սոցիալական բուն տից։ Վանոյի տոհմն էլ Նորագավթի հողերը վաճառեց, երբ աղքատության վիճակից արդեն երկու հարյուր կոստյում էր առել կш խել։ համ էլ գարդիրոպ էր գնել։ Կшստումների թիվն ինձ ասաց լրագրող Ռուզան Խաչատրյանը… Էս չեք դուք։ Էդ թվերը, որ վլվլալով կրկնում ես։ Ամեն անգամ գումարում բաժանում եմ, լրիվ թիփի է դուրս գալիս։ Դու չէի՞ր, որ ՀԽՍՀ ԳԽ նախագահ Հրանտ Ոսկանյանին չորս հազար դրամ ամսական թոշակ
էիր նշանակել, քեզ քառասուն 1000 դոլար։ Մարդը հացի հերթ էր կանգնում։ Տո սր իկա, դուք պետք է ամաչեիք Պետության պատվի համար, այ թա լանչի սողուններ։ Ձեր ժամանակ հայ մտшվորականությունը հեռացավ երկրից ու երկիրը դարձավ արոտավայր.. Արոտավայրը հեշտ էր ղեկավարել։ Ամոթ և պատկառանք, հիշողություն և խիղճ մոռացած անտեր շ ներ…