Ռուս հայտնի քաղաքագետ Եվգենի Սատանովսկին «Ռեգիոնմոնիտոր» լրատվամիջոցի հետ զրույցի ժամանակ անդրադարձել է Ղրիմի հարցում Թուրքիայի քաղաքականության, Սի րիայում նոր ռшզ մшկան գործողության հավանականության, ինչպես նաև 44-օրյա պш տերшզմից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված
իրավիճակին: Հայտնում է «Էրմենիհաբեր»- ը: Մասնագետների շրջանում հիմնականում առկա է երկու կարծիք 44-օրյա պш տերшզմից հետո Թուրքիայի ձեռքբերումների մասին: Առաջինն այն է, որ Թուրքիան մեծացրել է իր ազդեցությունը Հարավային Կովկասում, մասնավորապես Ադրբեջանում և Անկարան
այդ առումով տարածաշրջանի հիմնական խաղացողներից մեկն է դարձել։ Մասնագետների մյուս մասը կարծում է, որ չնայած կատարված փոփոխություններին՝ Թուրքիայի դերակատարումը տարածաշրջանում սահմանափակվել է: Եվ սահմանափակող գործոնը ՌԴ-ն է: Կարո՞ղ ենք ասել, որ Թուրքիան
ռեգիոնում հասավ իր բոլոր նպատակներին արցախյան 44-օրյա պш տերшզմի ավարտից հետո: – Ամենևին ոչ: Թուրքիայի նպատակն էր ամբողջովի վերահսկողություն սահմանել Ադրբեջանում տիրող իրավիճակի և զարգացումների վրա: Այժմ Թուրքիայի նպատակն է նաև վերահսկողություն սահմանել Հայաստանի տարածքի
հանդեպ, նվազագույնը տնտեսական առումով: Սա չափազանց բարդ խնդիր է, բայց այնուամենայնիվ Թուրքիան ունի նման նկրտումներ և Անկարան մշակում է համապատասխան ծրագրեր տվյալ առումով, հիմնվելով Բալկանների փորձի վրա: Հիմա վերականգնում է Բարձր Դուռը (Օսմանյան կայսրության կառավարություն-խմբ), այդ թվում նաև հետխորհրդային տարածաշրջանում, առաին հերթին թյուրքախոս երկրներիում: Ու պետք է ասել, որ որոշակի քայլեր Թուրքիան անում է տվյալ գծով: Կարելի՞ է արդյոք համարել, որ Թուրքիան ստացավ էն ամենը, ինչ ուզում էր: Իհարկե ոչ: Պատահական չէ, որ համացանցի
թուրքական տիրույթում թուրք օգտատերերի շրջանում նկատվում էին քննшդш տnւթյnւններ Էրդողանի հասցեին: Նրանք համարում էին, որ Էրդողանի խաղից շահեց Պուտինը, քանի որ ռուսական խաղապահ առաքելությունը Լեռնային Ղարաբաղում մեծ ու տհաճ անակնկալ էր Թուրքիայի նախագահի համար: Հետագայում արդեն կտեսնենք, թե ինպես են թուրքերը աշխատելու ադրբեջանցիների հետ: Թուրքիայի նոր քաղաքականության մեջ Շուշիի դեկլարացիան առավել էական գործոն է, քան թե ղարաբաղյան 2-րդ պш տերшզմի արդյունքները: