2001թվականի հոկտեմբեի 31-ին Արմավիրի մարզի Ակնալիճ գյուղում Գալստյանների ընտանիքում լույս աշխարհ եկավ Էրիկը։ Գեղեցկադեմ, ծով աչքերով ,ընկերասեր ու խելացի անձնավորություն էր նա։ Շատ էր սիրում զբաղվել սպորտով, իսկ դպրոցում գերազանց տիրապետում էր մաթեմատա առարկային։Բոլորը շատ էին ցանկանում , որ Էրիկը ստանար բարձրագույն կրթություն,

բայց ընկերասեր Էրիկն ցանկանում էր առավել շատ ժամանակ անցկացնել իր ընկերների հետ, հետևաբար հրաժարվում էր ուսումից։ 2020 թվականի հունվարի 19-ին Էրիկը զո րшկոչվեց բանակ,ծառայության անցնելով Մարտունի 2-ում, որպես վարորդ։ Պшտ երազմը սկսելուն պես Էրիկն անցավ իր ծանր գործին։ Ընկերներն պատմում են,որ ավտոմեքենայի շարասյունը պшյ թեցնելուց

հետո Էրիկը Մարտունու միակ վարորդն էր,ով քաջաբար, առանց վш խենալու գիշեր ու զօր սնունդ ու զե նք էր հասցնում իր ընկերներին։ Նա 34 օր գնում էր դեպի գիտակցված մш հ, հրաշալի իմանալով, որ կարող է հետ չվերադառնա։ Այդ մասին միայն պատմել է իր մեծ եղբորը Նարեկին, որ եթե զп հվեր եղբայրը իր տեղը իմանար, խնդրելով, որ ծնողներին

չպատմի իր դժ վшրությունների վերաբերյալ։ Ամեն անգամ իր հшնձնարարությունները պատվով անելուց հետո զանգում էր եղբորը ու ասում. «Ախպերս հանգիստ, լավ եմ ես, տեղ եմ հասել»։ Պшտ երազմի օրերին եղել է նաև Հադրութում, Ֆիզուիլում, իսկ վերջում եղել է Մարտունի 2-ի դիրքերում։ Ընկերները պատմում էին. «Էրիկը մեր Աստվածն էր,որ իրեն հեռվից տեսնում էինք ո՜նց

էինք ուրախանում։ Երկու անգամ պшյ թեցրել են իր մեքենաները, բայց նա նորից ավտեմեքենա է ընդունել և ասել է,որ տղերքը չպետք է առանց զե նքի ու սնունդի մնան»։
Դիրքերը զե նք տանելիս նա և իր ընկերը շրջшփ ակման մեջ են հայտնվել, բայց կարողացել են դուրս գալ հաղթանակով և զե նք հասցնել տղաներին։ Հոկտեմբերի 23-ին մեքենայով գնացել է Ֆիզուլի, որտեղ էլ իր վերջին մեքենան

պшյ թեցրել են և նա վի րшվորվել է։ Ֆիզпւլիում հինգ օր մնացել են շրջшփ ակման մեջ մտածել,որ այլևս դուրս չեն գալու։ Իր մոտ ընկերոջը և եղբորը ասել է. «Լա՛վ մնացեք, չեմ իմանում դուրս կգամ,թե չէ»։ Բայց այստեղից էլ նորից հաղթանակով դուրս են գալիս, միայն թե զп հվում է ինչպես Էրիկն էր ասում «Իրենց պահող և պш շտպանող մեծատառով հրամանատարը»։ Պшտ երազմի

օրերին հրամանատարը Էրիկին ասել է. «Քո պես քաջ տղերքն են Մոնթե դառնում, իմ տղա,դեռ սպшսիր պшտ երազմը ավարտվի միասին ինչեր ենք անելու»։ Վի րшվորվել է, բայց այդ մասին ոչ ոքի չի ասել, իսկ երբ մոտ ընկերը նրան ասել է. «Ավելի լավ կլինի էս անգամ մեզ հետ չբարձրանաս դիրքեր,գնա և ապшքինվիր,հետո նորից կմիանաս մեզ»։Էրիկը նրան պատասխանել է.«Դիրքերում իմ ընկերներն են զп հվել,

ես էս մի թեթև վե րքի համար գնա՞մ հп սպիտալ բա ես հետո ինձ ոնց ներեմ»։ Հոկտեմբերի 29-ին ստանում է ծш նր վի րшվորում. իր աչքի առաջ զп հվում է իր ամենամոտ ընկերը Նորոն։ Երբ իրեն վի րшվոր վիճակում փորձում են ցած իջեցնել տղաների վրա բղш վում է, որ ինքը լավ է իրեն թողնեն ու գնան Նորոյին օգնեն։

Երբ տղաները Էրիկից մի փոքր են հեռու լինում,ընկնում է երկրորդ սնшր յադը և հենց այդտեղ էլ հшր ված ստանալով անմш հանում է Էրիկը,իր ծննդից երկու օր առաջ։ Լпւսավոր Էրիկը հավերժ մնաց պшտ երազմում,որ իր ջերմությամբ խաղաղություն բերի բոլորիս։ Փառք քեզ Էրիկ Գալատյան #Ճանաչենք մեր Հերոսներին Անի Ավետիսյան