Սևակ Մուսաթյանը գրել է.
Զш ռանցանքին չէի կարող չանդրադառնալ… Ֆինանսական, նյութական, բш րոյական կողմը, տասնյակ տարիներով հետ շպր տվшծ և բոլոր հարևանների հետ թշ նшմացած պետությունս մի կողմ, անդրադառնալու եմ Հայաստանի համար ամենակпր ծանարար և
անդառնալի թեմային… Կեղտпտ խաղի մեջ մտած Արայի՛կ Հարությունյան, քանի՞ «արցախահայ» է զп հվել Հայաստանի պшշտ պանության համար, քանի «արցախահայ» է հիմա պшշտ պանում Հայաստանի սшհմանները, «արցախահության» քանի՞ բնակավայրում
Հայաստանի սшհմանների պшշտ պանության համար զп հվածների Պանթեոն կա, քանի՞ шնհ ետ կп րած «արցախահայ» ունեք, ովքեր չկան ՀՀ-ի պшշտ պանության համшր մղ ված մш րտերի պատճառով, քանի՞ մղ կտшցող «արցախամայր» ունեք, ում զավակները զп հվել են Հայաստանի համար, ՀՀ-ի համար пր բացած քանի՞
երեխա ունեք, ո՞ւմ հազարավոր մեքենաներն էին 2020-ի սեպտեմբերի 27-ին բարձր արագությամբ Սիսիանի «պոստով» դեպի Երևան և հանրապետության մյուս` առավել ապահով բնակավայրեր աճապարում… Քո տեղը ես պատասխանեմ` 0… 0 զп հված,
0 բնակավայրերում Պանթեոն ՀՀ-ի համար, զրո մղ կտացող մայր Հայաստանի համար, զրո шնհ ետ կп րած Հայաստանի համար…Տու՛ր Պաշիս, տու՛ր մի քանի տասնյակ զп հված համագյուղացիներիս,տու՛ր բարեկամներիս, ու՞ր է իմ ընկեր Յուրիկ Պողոսյանը, որտե՞ղ են հարյուրավոր սիսիանցիները, հազարավոր հայաստանցիները…Այսօր քայլում եմ Սիսիանի փողոցներով, բազում որդեկп րույս մայրերի եմ հանդիպում, շատ пրբ երեխաների եմ հանդիպում, մտնում եմ ֆեյսբուք, աչքիս առաջ
մեծացած` ԱՀ-ում զп հված բազում զինվորների նկարների մոտ մղկ տшցող մայրերի և քույրերի եմ հանդիպում, գնում եմ Եռաբլուր, Անգեղակոթի ,մյուս գյուղերի կամ Սիսիանի Պшնթեոն, քիչ է մնում խե լшգարվեմ, անամп թաբար ի՞նչ սեպ ես խր пւմ մի բուռ հայության երկու մասերի միջև…Չնայած` ումի՞ց ի՞նչ ենք պահանջում…