ԱՆԵԿԴՈՏ. Սերժը մահանում է և հանդերձյալ կյանքում, դրախտի ու դժոխքի դռների մոտ նրան դիմավորում է Պողոս առաքյալը․․․

Սերժը կյանքից հեռանում է, հոգին սավառնում է երկինք և հայտնվում է Դրախտի ու Դժոխքի դարպասների մոտ, դեմը Պետրոս առաքյալն է կանգնած, Սերժին նայելիս ասում է․

— Պարոն Սարգսյան ձեր տրամաչափի քաղաքական այրերը մեզ մոտ հազվադեպ են հայտնվում, դրա համար մենք ձեզ թույլատրում ենք, որ դուք մի օր անցկացնեք Դժոխքում մի օր էլ Դրախտում, և ինքներդ կատարեք ընտրություն թե որտեղ եք ցանկանում հայտնվեք։

Հետո առաքյալը Սերժին ճանապարհում է վերելակի մոտ, որը Սերժին իջեցնում է Դժոխքը, լիֆտի դռները բացվում են, և Սերժը տեսնում է՝ վառ կանաչ գույնի գոլֆի դաշտ, մի քիչ հեռվում ծովի ափին շքեղ յախտ ակումբ, որտեղից դեպի իրեն Սաշիկի գլխավորությամբ վազելով գալիս են իր ամբողջ ավազակները։ Գոլֆ են խաղում, հետո գնում են ակումբ ընթրիքի՝ սև իկրայով, օմարներով, ավանդական քյաբաբով, մակալանով և էլի բազում էկզոտիկ ուտեստն և ըմպելիքներով: Իրենց հետ ընթրում է նաև Սատանան, որը իրականում շատ հաճելի, ագուրադնիյ և սիմպատիշնիյ տղա է։

Սերժը ընենց լավ է անցկանցում ժամանակը, որ չի նկատում, որ քսանչորս ժամը անցավ, և ինքը պետք է հեռանա, սակայն դե վեր է կենում, բոլորը տխրում են, լիֆտի դռները փակվում են, Սերժը բարձրանում է վերև, և հայտնվում է Դրախտի դռների մոտ, որտեղ իրեն դիմավորում է Պետրոս առաքյալը և ուղեկցում ներս։

Մյուս քսանչորս ժամը Սերժը անցկացնում է, ամպից ամպ թռչելով, տավիղ նվագելով և գրականություն ընթերցելով, օրը շատ ձանձրալի և երկար է անցնում, սակայն ի վերջո ավարտվում է և Սերժը կրկին հայտնվում է դարպասների մոտ, Պետրոս առաքյալը իրեն հարցնում է:

— Պարոն Սարգսյան, դուք անցկացրեցիք մի օր Դժոխքում և մի օր Դրախտում, հիմա ժողովրդավարության համաձայն կարող եք իրացնել ձեր ընտրական իրավունքը և ընտրություն կատարել։ Սերժը, գլուխը քորում ա ու ասում ա:

— Դե ինչ կարամ ասեմ, Դրախտում իհարկե լավ է, բայց Դժոխքը ինձ ավելի դուր եկավ։ Առաքյալը նորից Սերժին ճանապարհում է դեպի լիֆտ, լիֆտի իջնում է ներքև, դռները բացվում են, և Սերժը տեսնում է… չոլ, որը լցված է աղբով, իսկ իր բոլոր ընկերները հավաքում էն և սև տոպրակների մեջ էն փաթեթավորում այդ աղբը։ Սատանան մոտենում է Սերժին, գրկում է, Սերժը ասում է,

— Կներեք, չեմ հասկանում, երեկ ստեղ գոլֆի դաշտ կար, ծով կար, յախտ ակումբ կար, որտեղ մենք տղերքի հետ իկրայով բանով կայֆավատ ենք արել, իսկ հիմա ստեղ այս զիբիլանոցն է, իսկ իմ ընկերները նման են ամենա վերջին անհաջողակներին: Սատանան, ժպտում է և պատասխանում է․

— Հարազատս, երեկ մեր մոտ նախընտրական քարոզարշավ էր, իսկ այսօր դու մեզ արդեն քվեարկել ես…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *