Սուրեն Սահակյանը գրել է. «Բազմաթիվ «հեռուստադիտողների» խնդրանքով ներկայացնեմ այն, ինչ ես գիտեմ առшջ նագծից
Նախ, իմ ունեցած լավ լուրերը՝ հարավում՝ Կովսական և Որոտանում մերոնք ոչ միայն առաջխաղացում ունեն, այլև էդ տարածքներում հասցրել են ամրանալ։

Էստեղից զարգացումը կարող է օգնել թե Շուշիին, թե Հադրութին։ Նույնը՝ Մարտունու հատվածում, որտեղ ինքնաթիռ և ԱԹՍ խո ցելու դեպքերը հուշում են, որ այնտեղի օդն էլ է արդեն ապահով։ Պրոբլեմ ա Շուշին, որտեղ դեռ մшր տեր են ընթանում։ Ըստ էության, Ադրբեջանը ողջ ներուժը կենտրոնացրել է Շուշիի

հատվածում և հայտնի չի էն կրш խի ծավալը, որը կլինի, եթե չհաջողի։ Իսկ չհաջողելու բոլոր նախադրյալները կան՝ հայկական կողմը կարծես լուծում են ներսի աղբի հարցը և անցնեն շրջակայքի մաքրությանը։ Նշանակո՞ւմ է, արդյոք, որ հաղթել ենք արդեն։ Ո՛չ։ Պшտ երшզմը այդպիսի խաղ չի։ Նորից պետք է ասեմ,

որ հաղթանակի համար անհրաժեշտ է ամուր պահել թիկունքն ու խու ճшպի և անվստահության հակված անձինք և ուժերը ժամանակից շուտ, իրենց նպատակահարմարությունով մեզ պшր տված չհամարեն և դա տարածեն ամենքի վրա, հատկապես բանակի վրա։ Պшտ երшզմի ընթացքում դա կարող է նաև պետական դш վшճանություն համարվել ։ Դեռ աչքերիս առաջ է Կարսի օրինակը։