Արմեն Դանիելյանը գրում է.
Ռևանշ… փոխվրեժն սկսված է…
Հայրենիքս ցանկանում են կп րծանել ամբողջությամբ… և դա անում են 1999թվականի հոկտեմբերի 27֊ի սառնասրտությամբ…
Մենք քաղաքացիական պш տերազմի վերածելու ոչ ուժ ունենք և ոչ էլ Հայրենիք…
թշնш մին երախը բաց սպասում է հենց տվյալ պահին… Զզվել, զզվում ու զզվելու եմ հանուն աթոռի ու գումարի Երկիրը կոր ծանողներից… Ու բնավ էլ գաղտնիք չէ, որ ՀՀ-ում քաղաքականությամբ զբաղվելն ավելին է, քան պп ռնիկությունն ու մարմնավաճառությունը…
Ոչինչ և ոչ ոք չի մոռացվել ու չի մոռացվելու… Ոչ մի անբարոյական երբեք չի կարող բժշկի օգնությամբ վերականգնել քաղաքական անմեղությունը և դառնալ “հրեշտակ”… Այդ “հրեշտակները” գուցե ռևանշով կարողանան հաղթել իրենց քաղաքական մրցակիցներին, սակայն ժողովրդին երբեք…
Եթե ժողովուրդը երկրորդ անգամ ոտքի կանգեց ոչ թե քաղաքական, այլ քաղաքացիական դի ահարձարանում հե րձման կիլոմետրանոց հերթեր են գոյանալու… ու ոչ ոք, թող չկասկածի…