Տիգրան Բալոյանը գրել է.
Այսօր սпւգ է։ Մեր Հայաստան տան ջահել տղեն` մեր էրեխեն զп հվել է։ Հանկարծամ шհ չի եղել, վթարի չի ենթարկվել, шսեղի դոզի տակ չի մնացել։ Գիտակցաբար գնացել է անձնազп հության հանուն մեր երջանիկ ապագայի։ Միակ սփոփանքը Իր համար կլինի նա, որ իմանա և վերևից տեսնի, որ մենք անձնազп հաբար երջանիկ ենք,

որ իր անձնազп հությունը էշ նահш տակություն չէր։
Յուրաքանչյուր ազգ սենց տղա չի ծնում և մեծացնում։ Սուգը հավերժ է եթե չկա պայքար, պայքարն անիմաստ է, եթե այն միայն հողի համար է, այլ ոչ այդ հողի վրա երջանիկ բնակվելու։ Դառը սրտով, սակայն ժպիտով,

կառուցելու ենք մեր երկիրը, մեր պատկերացրածով։ Մենք ապրում ենք աշխարհի ամենալավ երկրում, մեր տղեն զп հվեց մեր ստի ու ինքնախաբեության հետևանքով։ Մենք, այլևս էրեխա զп հելու չունենք։ Հեշտ է սիրել ուժեղին, հաղթողին: Հեշտ է սիրել հաղթանակած երկիրը։ Իսկական սերը առ Հայրենիք այ կերևա, և ես վստահ եմ,

որ կստացվի։ Յուրաքանչյուր բան լավ է լինելու: Մեր երկիրը տաճար ենք սարքելու, բայց սկսում ենք ամենքս մեր հոգու տաճարից։ Եթե պահանջկոտ, ապա 1-ինը մեզանից, եթե դատող, ապա առաջինը ինքներս մեզ, եթե սիրող` ուրեմն դիմացինին ու երկրին այնպես, ինչպես ինքներս մեզ, ինչպես մեր զп հված էրեխուն!
Աստված օգնական։