Ռեգինա Պրազյանը գրել է. 1988 թվականի шվե րիչ երկրшշ արժի հետևանքով իրենց քրտինքով ստեղծած բնակարանները, երբ գյումրեցին կորցրեց և տարիներ ի վեր դրսից միլիոնավոր դոլարների օգնություն եկավ ՀՀ՝ գյումրեցին նոր բնակարանի փոխարեն կիսախարխուլ
դոմիկից աղջիկ ամուսնացրեց, հարս բերեց, թոռ նշանեց թերևս պիտի որ իր նոր բնակարանը վաղուց ստացած լիներ։ Իսկ հասանելիք բնակարանների մեծ մասը տասնյակ տարիներ շարունակ տակով արեցին։ Մարդ ա չորս բնակարան ունեցան, իսկ գյումրեցին էն հին «դոմիկը» չկարողացավ փոխել գոնե նորով։ ԵՒ այժմ էդ բնակարանները ու
դրսից եկած հսկայական օգնությունները իրենց հետ ույքները մտցրողները համարձակվում են գյումրեցուն БОМЖ (Без Определённого Места Жительства) անվանել։ Ինչի՞ համար։ Բա չե՞ք մտածել, որ ժամանակները փոխվել են և երբ վերջին վագոն տնակում բնակվող գյումրեցին բնակարան կստանա ու Վազգենանմանները կզ րկվեն իրենց ճոխ բնակարաններից ու ունեցվածքից,
որը պետական բյուջեն քերելով են ձեռք բերել, այ այդժամ գյումրեցու ոտքերը սողալով եք համբուրելու, որ իրենց հին «դոմիկը» ձեզ տա, որ զինվորից գп ղացած վրանների տակ շատ չսառչեք։ Ես ձեզ վստահ եմ ասում, որ այդ օրը գալու է, երբ ձեր հաստատված բնակավայրը լինելու է քրեակատարողական հիմնարկը, կամ էլ բաց երկնքի ներքո գտնվող աղբամանը!!!