Ահարոն Մովսիսյան ծնված 1989թվականին: Պայմանագրային զինծառայող, դիպ ուկահար։ Մեծ հայրենասեր. Լավ զավակ ու 2 երեխաների հայր. Լսելով պш տերազմի լուրը՝ զե նքը ձեռքին՝ գնաց առաջնագիծ.
մի քանի օր պայ քարելով թշնամու դեմ, փրկեց կյանքեր, հոկտեմբերի 10-ին ընկավ հերոսի պես…
Կյանքով լի և ընկերներին նվիրված մարդ, ով սիրում էր կյանքի յուրաքանչյուր վայրկյանը, ուներ շատ նպատակներ, որոնք կկատարեն իր երեխաները։ Ահարոնը համառ էր ըմբոստ,
տաքարյուն անհատ, ով չէր վախենում ոչնչից։ Միաժամանակ կատակասեր նույնիսկ ամենածանր պահին կարողանում էր մի փոքր հումորով ցրել բոլորի լարվածությունը։ Չէր սիրում պատմել իր մասին։ Բոլորը, ովքեր ճանաչել են
Ահարոնին, դժվարանում են նրա մասին խոսել անցյալով, դժվար է հավատալ և պատկերացնել, որ այլևս չենք տեսնի նրան, նա լավ որդի Է լավ եղբայր, լավ ամուսին և Հայր։ Ահարոնի ութամյա որդին սպասում է հոր վերադարձին ու նրան նամակ է գրել: