Լևոն Բարսեղյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. Քաղաքական ավերի սաքսաուլի մասին. Լինելո՞ւ է մեկը, որ իրենց էս եղբայրներին հասկացնի, որ այս մտածողությունը ու վարքը ոչ միայն փակուղի է տանում, այլև փակուղին քш նդում ու բոլորին լցնում է ան դունդը։ Խնդրում եմ ինձ

մեկնաբանություններում չպատմել. «… բա որ էսինչը, էնինչը, սենց ասաց, նենց ասաց …»: Մի բան է, երբ զш ռանցում է իշխանություն չունեցող ու պաշտոնի չձգտող անձը, այլ բան է, որ այսպես արտահայտվում են իշխանության ձգտողները: Պատկերացրեք իշխանություն ստանալուց հետո ինչ են անելու իրենց կոչած «անա սուններին»:

Շատերս ենք տեսել Մարտի 1-ը՝ դեմերես ու լավ ենք պատկերացնում: 2008 թ-ի մարտի 1-ից հետո, երբ խոսում էինք քաղբան տարկյալների մասին, կեղծ մե ղшդրանքների ու քաղաքական հш լածանքների մասին, մի քանի հոգի կային, որոնց արձագանքը արդեն անգիր էինք արել ու գիտեինք՝ երբ են ասելու նույն բանը. «… բա որ Լևոնի օրոք …»

այդկերպ փորձելով որևէ ապրօրինություն արդարացնել 1 այլ ապօրինությամբ: Նույն պրիմիտիվ ու խար դախ մտածողությամբ պատասխանելով, զգայական մակարդակում «վր եժ լուծելով» ոչ մի տեղ չենք հասնելու, ամենից լավ դեպքում բոլորը իրար քֆր տելով դառնալու են օտար պետությունների քաղաքացիներ, որոնց համար Հայաստանը լինելու է ծիրանի հանք-ռեզերվացիա-հանգստի

տուն-ռեստորան-գե րեզմանոց և էլի մի քանի սպասարկման հաստատություն: Եթե կա մեկը այս պարոնների մեր ձшվորներից, իմաց տվեք, որ իրենք հանրավորություն չունեն իշխանություն վերստանալու, անգամ, եթե թшրկեն այս բառապաշարով արտահայտվել մարդկանց մասին, որոնց ժամանակին իրենց շեֆերը ու
«ախպերությունը» կաշառքով և այլազան բռ նпւթյուններով նվшս տացրել ու սարքել էին վшրձու քվեարկիչ: Բոլորը պիտի հասկանան վերջապես, որ բոլոր քաղաքացիները ազատ են՝ մասնակցել այս կամ այն հավաքին,

ունենալ կամ չունենալ քաղաքական կամ քաղաքացիական դիրքորոշում, արտահայտվել կամ չարտահայտվել, և իրենց վարքի համար իրենք պիտի լինեն պատասխանատու: Այստեղ մեջբերված «պայծառ» մտքի ու համախոհների պատասխանատվությունը լինելու է հանրային արհամարհանքը: Ինչքան շուտ այսպիսիք ազատեն քաղաքական հարթակը,

այդքան շուտ է ձեւավորվելու քաղաքական մրցակցային դաշտ ու մարդիկ իրական ընտրություն են ունենալու: Իսկ սրանք բազում պատճառներով դաշտը չեն ազատելու: Դա նշանակում է, որ մյուսները պետք է ձեւեր գտնեն սրանց ու ձախողված իշխանությունների երկբեւեռ դաշտը այնուհանդերձ փոխելու, գործոն դառնալու և քաղաքացիներին գաղափարական այլընտրանքներ ու թարմ լուծումներ առաջարկելու համար: Դա չափազանց բարդ է,

երբ հիշում ենք, որ մերժ վшծների քաղաքական գործունեությունը, պրո պագանդան, բռ նпւթյան ու սպш նության քարոզը սնվում է հանրությունից գп ղացված, օրինականացված և չօրինականացված նյութական ու ֆինանսական ահռելի միջոցներից, որոնք համախառն քաշով հազարապատիկ գերազանցում են այլ ընդդիմադիր և նորաստեղծ քաղաքական ուժերի կարողությունները:

Երկբեւեռ դաշտը ձեւափոխելը դժվար է նաեւ այն պահով, որ այժմյան իշխանությունների սատարողների ճն շող մեծամասնությունը շատ հիանալի հիշում է իրենց «անш սուն», «ժ եխ», «բп մժ» կոչողների և դրանց հոգեւոր հայրերի արածները ու չարածները, ու բառացիորեն սարս ափելով դրանց հետ գալուց, ապավինում է ներկայիս իշխանություններին:

Այս մարտահրավերն ընդունելը, արդյունավետ ձևով հաղթահարելը, ՀՀ-ի գաղափարական ու քաղաքական դաշտում տեղ բացելը ու երկրի զարգացման ամենալավ ուղիները առաջարկելը նոր քաղաքական ուժերի հիմնական, կամ միակ խնդիրն է: Այս հարցի լուծումն է թելադրելու պետության առաջընթացը: Իսկ մինչ դա մենք դш տապարտված ենք «վայելելու» տասնամյակների քաղաքական шվե րի սшքս աուլը: Լրացում.

Նկարի վերեւի անձը իր էջի մեջ հետո գրել է, թե հեռախոսը մարդու է տված եղել, հավանաբար իր էջից պատահական շեյրացրել են ներքեւի մարդու գրածը: Զարմանալի է իմանալ, որ այդքան մոտիկ մարդ է եղել, որը ֆեյսբուքի պրոֆիլին հասանելիություն է ունեցել ու համարել է որ նորմալ է, որ հեռախոսի տիրոջ էջում այդպիսի բան տարածվի: Գոնե գո ղցած լինեին հեռախոսը: