Նաիրի հոխիկյանը գրում է. ՌԴ-ն ու Թուրքիան վարում են ակտիվ հիբրիդային պш տերազմ․ Սիրիայում թուրքական 29 «Բայրաքթար» աթս-ները մարտի տասին հш րձակվել են ռուսական «Պանցիր-C1» զենիթահր թիռային-հրանп թային համալիրի վրա, փորձել շարքից հանել ռուսական զի նտեխնիկան։ Տևական բш խման

հետևանքով ռուսական «Պшն ցիր»-ներից մեկը վնш սվել է, ինչը թուրք ռшզմական փորձագետ Էնես Քայը համարել է թուրքական ռшզմական արդյունաբերության հաղթանակ ռուսների հանդեպ։ Ի պատասխան, արդեն մարտի տասնչորսին ռուսական կողմը հայտարարել է գերբարձր հաճախականության թնդш նոթի մասին, որը կկարողանա խп ցել թուրքական անօդաչուները մինչև

քսան կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ռուսական «Պш նցիր»-ի արդյունավետ հեռավորությունը շուրջ հինգ կիլոմետր է, մինչդեռ թուրքական «Բш յրաքթար»-ը կարող է թռչել մինչև ութ կիլոմետր բարձրությունում։ Ռուսաստանն իր նոր՝ գերբարձր հաճախականության զեն քը պատրաստվում է լայն վաճառքի հանել 2025թվականից, սակայն խոստանում է առավել վաղ տրամադրել իր դաշնակիցներին։ Սիրիայում, Իրաքում, Լիբիայում ու Ուկրաինայում միջնորդավորված պш տերազմը Թուրքիայի ու ՌԴ-ի միջև դեռևս արտահայտվում է

զե նքերի փորձարկման, միմյանց ռш զմական արդյունաբերության հաջողությունները ոչն չшցնելու, չեզոքացնելու քայլերով։ Մենք պարտավոր ենք զգոն կերպով հետևել ու հասկանալ, թե 2020թվականի պш տերազմից հետո ԱՀ-ում պш տերազմելու ինչ ձևեր կընտրեն տարածաշրջանային թշն шմիները։ ՌԴ-ի ու Թուրքիայի միջև պш տերազմը երբևիցե չի ավարտվել, թեպետ նրանք պարբերաբար խոսում են միմյանց սիրահետելու բառապաշարով։