Հակոբ Սարգսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.
1946թ-ին Նյուրնբերգյան դш տավարությունում զինվորական տրիբունալը մш հապш տժի է դш տապարտել լրագրող Յուլիուս Շտրայխերին, ով ֆш շիստական ,,Շտուրմավիկ՛՛ թերթի խմբագիրն էր ու երկաար տարիներ գերմանացիներին քարոզում էր шտ ելություն ու անհшն

դուրժողականություն այլ ժողովուրդների հանդեպ ու մոգոնում և տպագրում էր սուտ, հորինովի ու հակասեմիտական նյութեր: Երբ նրան դш տապարտեցին մш հապш տժի, նա զարմանքից գոռում էր, թե ինքը կյանքում մարդ չի սպш նել, ոչ ոքին նույնիսկ չի վի րшվորել,

ինչի համար են իրեն դш տապարտում: Սակայն նա, բնականաբար, շատ հիանալի գիտեր խոսքի ուժը հասարակության վրա ու լավ էլ հիշում էր, թե գերմանացիներին ինչքան ստեր է մատուցել ոչ արիական ժողովուրդների վերաբերյալ: Այժ ինչ կուզեի ասել? Նախ, որ մեր հայ լրագրողները՝ հատկապես Հայելու Անժելան, 168-ի Սաթիկը, ԱրմՆյուզի ու 5-րդ ալիքի

հաղորդավարները, կոնկրետ՝ Դավիթ Սարգսյանը, Արմինե Օհանյանը, կարմեն մարմենները, Երկիր մեդիայի Գեղամ Մանուկյանն ու մյուսները Մշտապես հիշեն Յուլիուսին և նրա մш հապш տիժը: Եվ հետո՝ որ միշտ գալու է գրածների համար պատասխան տալու պահը…