Մկրտիչ Իսրայելյանը գրում է. Հիշում եք մի քանի օր առաջ ինչ մի աղմուկ աղաղակ բարձրացրին, որ ինչ որ տաքսու վարորդ ուղեւորներին մեքենայից իջեցրել էր արցախցի լինելու պատճառով։ Էսօր լուր եղավ, որ տաքսու վարորդը աշխատանքից հեռացվել է։ Ճիշտ է արվել։ Ցանկացած
էսպիսի երեւույթ պետք է պատժվի։ Բայց մի սպռավԸչկա, հատկապես նրանց համար, ովքեր այդ աղմուկ աղաղակը օրակարգ բերեցին։ Արդյոք արդար չէր լինի, եթե նույն ձև աղմուկ աղաղակ բարձրացնեիք և պահանջեիք պш տժել նրանց, ովքեր իրենց քաղաքական
հակառոկրդներին ժեխ, բп մժ, պիցցայակեր և այլ որակումներ են տալիս։ Ինչու նույնը չեք պահանջում այդ երեւույթները խրախուսողներից։ Օրինակ ինչու պետք է տաքսու վարորդը աշխատանքից հեռացվի, իսկ վարչապետի թեկնածուն, ով իր հակш ռակորդներին բпմժ է կոչում՝ մնա ասպարեզում, կամ ինչու պետք է տաքսու վարորդը աշխատանքից հեռացվի, իսկ քաղաքական
ուրիշ կարծիք ունեցող անձանց ժեխ ասողը մնա քաղաքական ասպարեզում։ Այ ստեղ է, երբ բարոյականությունն ու քաղաքականությունը, անձնական շահը և բարոյականությունը խառնվում են իրար։ Երբ մարդիկ մի դեպքում բարոյական են իրենց ցույց տալիս, իսկ այլ դեպքում շարքային քաղաքական շահամոլ։