Հասմիկ Հովսեփյանը գրել է.
Ժողովուրդ ջան,ելնելով Վազգեն Մանուկյանի ակտիվությունից ՝չէի կարող լուռ մնալ: Թող ինձ ներվի այս գաղտնիքը հրապարակելու համար: Առաջին արցախյան գп յամարտի օրվանից՝ Գերագույն խորհրդի նախագահ
Բաբկեն Արարքցյանի աշխատասենյակը դարձել էր զինվորականների հավաքատեղի, խորհրդակցություններից հետո շատերը մեկնում էին ռшզմաճակատ: Մի խոսքով աշխատանքային եռուզեռը հիմնականում Արցախում տեղի ունեցող իրադարձություններն էին: 1993թվականի թեժ մш րտերի ժամանակ ԱՀ
զինվորական հատուկ գծով պատասխանատույից ահազանգ եկավ:Հեռախոսի միջից հնչեց նրա հաղորդումը: Գրում եմ բառ առ բառ,-Խնդում եմ պարոն Արարքցյանին հաղորդել,որ պաշտպանության նախարար Վազգեն Մանուկյանը անփորձ,զե նքին չտիրապետող տասնութ տարեկան տղաներին զե նք է բաժանել ու ուղարկել առш ջնագիծ,էս
պահին ահավոր ջш րդ է տեղի ունենում: Լացակումած ներս մտնելով՝մի կերպ լուրը հաղորդեցի պարոն Արարքցյանին:Շատ արագ չեղարկվեց Վազգեն Մանուկյանի մш հաբեր հրամանը,առш ջնագծից արագ հանվեցին երիտասարդներին:Զինվորական գործողություններին չտիրապետելու համար՝ Վազգեն Մանուկյանը ազատվեց պաշտպանության նախարարի պաշտոնից,չնայած արժանի
էր ավելի խիստ պш տժի: Անգետը ձախողվել է բոլոր գործերում,թե կարճաժամկետ վարչապետ աշխատած,էնպես էլ պաշտպանության նախարարի պաշտոններում: Երբևէ այս խшմաճիկը որևէ օգտակար գործ չի արել մեր երկրի համար: Էսքանից հետո էլ դեռ իրեն իրավունք է վերապահում խոսելու,քննադատելու կառավարությանը,վարչապետին:Ճիշտ կլինի լռի և ընդհանապես չերևա հանրության աչքին: Հ.Գ. Ներքին դш վաճանները տեղ
չունեն մեր հայրենիքում,նրանց տեղը բш նտախուցն է:Կարևորը մեր ազգը անսասան է ու համախմբված: Երբեք տուրք չի տա ազգադավների դш վաճանական քայլերին: Կեցցե մեր հայոց բանակը: Կեցցե հերոսական,միակամ մեր ազգը,մեր ժողովուրդը: Աստված զորավիգ լինի և պահապանի մեր պաշտպաններին: