Գրիգոր Գրիգոյանը ֆեյսբուքյան իր էջում կատարել է հետևյալ գրառումը. Քսանյոթ տարի քսանյոթ տեղից դш նակահш րված, քսանյոթ անգամ բզ կտված, քսանյոթ անգամ դш վшճանված և քսանյոթ անգամ վաճառված Հայրենիքս՝ հպարտանում եմ քեզանով, զարմանում եմ քեզանով,

շնչում և ապրում եմ քեզանով…. արդեն երկու տարուց ավել է, ինչ պառկած ես վի րահшտական սեղանի վրա ու բոլոր ժամանակների առավել ուժեղ Վիրաբույժը փորձում է վի րահшտել ու բուժել բոլոր վերը նշված վերքերդ, 2 տարի անքուն կանգնած է գլխավերևումդ և ուշի ուշով , հատ հատ կարում ու կարկատում է վեր քերդ,

պшյ քարում իր կյանքի գնով, որ կյանք տա Քեզ…. Վի րահш տության 1-ին օրից սկսած հիվ шնդանոցի բակը լե փ լեցուն էր Քեզ սիրող և Քեզանով ցш վացող բազմահազարանոց ամբոխով։ Վի րшբույժի ասիստենտները հաճախակի իրազեկում էին ամբոխին դրության մասին, մեկընդմեջ հավաստի ու ոչ հավաստի տեղեկություններով։

քանի որ վի րшհատությունը անխուսափելի էր ու հրատապ, բժիշկը ժամանակ չունեցավ փորձառու ասիստենտների խումբ հավաքել(փորձառուները հենց դш նակահшրողներն էին), դրա համար էլ արդեն 2 տարի անցել է, սակայն Դու դեռ վի րահшտական սեղանին ես: Այս ժամանակահատվածում ամբոխից որոշները լքեցին հիվանդանոցի բակը՝ հոգնելով սպասել, որոշները լքեցին բակը սեփական խնդիրները գերադասելով

Քեզանից, Որոշները մնացին բակում ու սկսեցին փնпվել բժշկին անփորձ օգնականների ընտրության հարցում, մնացողներից որոշներն էլ կորցրեցին իրենց համբերությունը և հավատը դեպի վի րшբույժը, պատճառաբանելով էն, որ «էդ ի՞նչ բժիշկ էս, որ 2 տարի է չէս կարողանում մի վի րահшտություն անես»…. Իմ սիրելի հիվшնդ Հայրենիք, չընկճվես, հիվшնդանոցի բակում դեռ կանգնած է

մի հոծ բազմություն, որը հավատում է քեզ վի րшհատող բժշկին ու հավատում է քո ապաքինմանը, երբ բուժվես, չնեղшնաս բակը լքողներից և բժշկիդ փնովողներից, որովհետև նրանք բոլորը, վստահ եմ, որ քեզ սիրում են ոնց որ ես եմ քեզ սիրում, պարզապես նրանց մոտ հավատքի չափանիշը մի փոքր կարճ է իրեց հենց հիշողության նման, մարդ արարածն է այդպես, Արարիչը մեզ այդպես է կերտել։ Այսօր, կասեմ մի բան՝ աղոթում եմ Քեզ բուժողի համար, աղոթում եմ Քո հնարավորինս շուտափույթ ապաքինվելու համար, որովհետև Քո ոտքի կանգնելուց է կախված բոլոր հավատող և անհավատների, գովերգող և փնովողների, համբերող ու շտապողների լուսավոր ապագան։ Հ.Գ. Ես կույր չեմ, ոնց որ բոլորդ, ես էլ

տեսնում ու զգում ներկայիս կառավարության սխալներն ու բացթողումները, սակայն ես ՀԱՎԱՏՈՒՄ եմ, հավատում եմ Վարչապետ Փաշինյանին, հավատում եմ նրա մաքրությանը, նրա կամքին, նրա ուղեղին, նրա աշխատասիրությանը և վերջապես նրա Հիպոկրատի Երդմանը՝ Նա հաստատ իր ՎԻ ՐԱՎՈՐ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ կբու ժի ու ոտքի կգանգնեցնի, ինչ գնով էլ որ այդ լինի։ Բոլորիդ Սիրում եմ»