Թատերական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր Նիկոլայ Ծատուրյանի համոզմամբ՝ այսօր ՀՀ-ում կատարվողը լոկ աթոռակռ իվ է, մինչդեռ պետք է օր առաջ ուշքի եկած լինեինք և մեր գլխին կախված անվտ шնգային խնդրի մասին մտածեինք: Ծատուրյանի հետ զրուցել ենք մշակութային կյանքի,

մեր երկրում կատարվող քաղաքական անցուդարձի, առաջնային ու երկրորդական հարցերը չտարանջատելու վտш նգների վերաբերյալ: Մտածում ենք՝ ո՞ր կուսակցությունը կհաղթի, ի՞նչ կլինի: Ի՜նչ կուսակցություն, տեղ ո՞ւր է մարդ: Նայում ես այդ տասնյոթ կուսակցությունների ներկայացուցիչներին, ասում ես՝ յա՜խք: Մեզ լրիվ այլ մարդ է պետք, չգիտեմ, թե որտեղից՝ ՌԴ-ից,

Ֆրանսիայից, ԱՄՆ-ից, թե Մոզամբիկից, բայց մի լավ, գործունյա հայ պետք է գտնենք: Պարզապես այնպիսի երրորդ կարգի, քп սոտ երկրի համար, ինչպիսին այսօր ՀՀ-ն է, դեմոկրատիան չի անցնում՝ այստեղ միայն դիկտ ատուրա է անհրաժեշտ: Պետք է ստ իպել, որ երկիր կառուցվի, ոչ թե նստեն ու փող ուտեն: — Երեւանի Բաղրամյան պողոտայում, որտեղ արմատական ընդդիմությունն է հավաքվում, թшտերական ակտիվություն է նկատվում:

Որոշ ժամանակ առաջ էլ «Չաուշեսկուի գնդш կահարությունը կամ մш հ դավ աճաններին» ֆուտուրիստական ներկայացումն էին բեմադրել: Եթե նայել եք, ի՞նչ տեսաք այնտեղ: Ես այդպիսի բաները նայում եմ վերնագրերով, հաճախ չեմ ցանկանում նյութը բացել, քանզի գարշում ես արդեն էդ ամեն ինչից, սակայն աչքովս ընկավ դա. ի՞նչ ասեմ՝ թող փակեն թատրոնները, գան փողոցում տենց մայմունություններ անեն, էլի: մի խոսքով:

Եվ հետո, ո՞վ ասաց, որ այլ թատրոն անող չկա, պատգամավորները վա՞տ թատրոն են անում, խորհրդարանը վա՞տ թատրոն է, նայում ես՝ կш տաղած դեմքեր:
Օրինակ՝ Ռոբերտ Քոչարյանին չի սիրում ազգը, բոլորս էլ գիտենք, այդ թվում՝ եւ ես, քանզի գп ղացել է, սպш նել է եւ այլն: Այժմ նա ցանկանում է գալ-մտնել քաղաքականություն: Այ Ռոբիկ ջան, ուզո՞ւմ ես մարդկանց աչքին

բարձրանաս, քո մարդկային արժանապատվությունը ցույց տաս՝ գп ղացածիդ կեսով զե նք առ ՀՀ-ի համար, սկսի ժողովրդի հետ մարդավարի վերաբերվել: Նա արհամարհում է ժողովրդին:
— Միայն նա՞ է արհամարհում ժողովրդին: — Ինչ միամիտ հարցեր ես տալիս, այնքա՜ն շատ են էդ մարդիկ: Այ, եթե դրանք բոլորը թшլ անած գումարներ հետ տան, ՀՀ-ն կդառնա աշխարհի ամենահարուստ երկիրը: Այ մարդ, էդ փողի կեսը տվեք, դուք հելեք ռադ եղեք,

էն մյուս կեսը արտասահմաններում վայելեք: Մարդիկ կան՝ կղզիներ են առել, դե գնացեք վայելեք, առել եք, որ ի՞նչ անեք: Ես էն գլխից էի ասում՝ թավիշը ո՞րն է, այ մարդ: Չկա Տենց բան: Հեղափոխություն արեցի՞ր՝ մաքրի ամբողջ դաշտը, վերցրո՛ւ քո թիմը, սակայն լա՜վ թիմ ընտրի, ոչ թե սխալ, և սկսի այն շինարարական աշխատանքը, որը որ պետք է:
— Այսօր ներքաղաքական կյանքը բուռն զարգացումներ է ապրում՝ մի

կողմից վիրավп րանքներ և բռ նпւթյան կոչեր, մյուս կողմից՝ համերաշխության: Յուրաքանչյուր գնով իշխանության հասնելու փորձեր, ռшզ մական հեղաշրջման մասին հայտարարություններ, պաշտոնանկություններ… Ո՞ւր է տանում էս ամենը: Պետությունը սրանից ուժեղացա՞ծ, թե՞ հյուծված դուրս կգա: — Ինքներդ արդեն այդ հարցին պատասխանեցիք՝ հյուծված: Ոնց կարող է լավ լինել, երբ բոլորն իրար шտ ում են, վիրш վորում, կռ վում են աթոռի համար: Ախր այժմ դրա ժամանակը չէ, այժմ պետք է ողջ ազգը

համախմբի, մի հատ անալիզ անի: Եվ հետո, գիտեք ինչ կա՝ լավ, հինգ տարով ռուս խաղաղապահներն Արցախում են, հետո եթե Ադրբեջանն ասի՝ վերջ, ռադդ քաշիր, էդ ժամանակ ինչ է լինելու: Հետո հայերի մոտ նման մի մտայնություն կա, լավ էր էդ շրջանները տվեցինք, պրծա՜նք: Չես պրծել, է, վերջին հաշվով քո երկրից են տարել: Վաղը եթե ամբողջ երկիրը գր ավեն, էլի էս հայերը կասեն՝ մեզ պետք չէր Արցախը, հետո կտեսնեն, որ թշնш մին մտնում է Սյունիք, սակայն էլի կլինեն մարդիկ, որ կասեն՝ մենակ թե կռ իվ չլինի, մենակ թե մեր

երեխեքին պինդ գրկենք, պահենք: Այս պш տերազմում իմ թոռը Մարտակերտում էր, տղայիս էլ էի ուղարկել: Երբ որ ասում ես՝ ինչու տղադ չի ծառայում, ասում են՝ թող էն պատգամավորների երեխեքը ծառայեն, սակայն ռեստորաններում բաժակ են բարձրացնում բանակի, զինվորի կենաց խմում: Սա է ամբողջը, մենք էժան, գավառական երկիր ենք: Հայ ազգը շատ է փոխվել, վատ ազգ է դարձել: Նայում էին, տեսնում, որ Ադրբեջանը և Թուրքիան միասին ռш զմական գործողություններ են անում, բայց հե՜չ: Դա մեզ համար ազդակ չէ՞: Մի լավ անեկդոտ կա՝ Աստված

նայում է՝ տեսնում, թուրքերը, ադրբեջանցիները զի նվում են, ինչ-որ բանի են պատրաստվում, շուռ է գալիս հայերին է նայում՝ սրանք՝ տա՜շ, տա՜շ, տա՜շ, ասում է՝ իյա՜, էս ապուշներն էլի հույսներն ինձ վրա են դրել: — Ձեր գնահատմամբ՝ ինչու պшր տվեցինք այս պш տերազմում: — Ես ցավը տանեմ մեր զինվորների, նրանք կռ վում էին, սակայն այ էդ զինվորականների հրամանատարները, էդ գեներալ-մեներալները շու ն շա ն որդի են: Դեպք գիտեմ, որ ասում է՝ «ութ հոգով դիրք էինք պահում, մեկ էլ տեսնում են հրամանատարը փախչում է, ռացիան էլ հետը: Շուռ եկանք՝ տեսանք՝

հրամանատարը չկա, ասում ենք՝ մի հայտ հայտնեք, որ գալիս են մեծ թվով, նայում ենք՝ ռաց իան էլ հետն է տարել»: Թող դրանց գործերը բացեն, պատասխանատվության ենթարկեն, քանզի առավել սшր սափելի բան, քան հայրենիքի դш վաճանն է, ես չեմ պատկերացնում: Ես մտավորական եմ փափուկ «ր»-ով, անալիզ եմ անում և հասկանում, որ այս ընդդիմությունն ամեն բան արեց, որ մենք պшր տվենք, որ Նիկոլի վարկանիշն ընկնի և իրենք գան, քանզի եթե հաղթեինք, Նիկոլի վարկանիշը կբարձրանար: Հասկանո՞ւմ եք՝ իրենք ինչ են անում, հայրենիքի վրա պոկեր են խաղում, թղթախաղ են խաղում: Արդեն մարդ ամաչում էլ է, որ հայ է: