Մայիս Սաֆարյանը գրել է. Մի կերպ նայեցի Պոզներին տված Ռոբերտ Քոչարյանի հարցազրույցից մի փոքր հատված։ Ասեմ միանգամից, ես երբևէ քոչին այդպես անվստահ, խղճուկ չէի տեսել։ Այդպես լարված, անհանգիստ լինում է դասը չսովորած աշակերտը բարեխիղճ
ուսուցչի մոտ։ Ու դա պարզ էր։ Պոզները իր լш փամանից օգտվող, ոտքերի տակ սողացող լրագրողներից չի, որ հարցերը նախապես համաձայնեցներ, նա, թեպետ մամուլով տարածված իբրև վճարված հսկայական գումարին, պատրաստ է ցանկացած անակնկալ
հարցի, դրանից էր առաջացել «աբիտուրենտի» գերլարված վիճակը։ Ես չեմ ցանկնում անդրադառնալ այն թույն և փսլինքին, որ նա թափեց ՀՀ-ի և հայ ազգի վրա, ՌԴ-ին ու Պուտինին տված հավատարմության երդումներին և ստրկահաճո խոստումներին, որոնք վստահ եմ, որ հնչած կլինեն։ Դա մենք գիտենք ու մեզ այլևս չի զարմացնի։ Ընդհակառակը կզարմացներ, եթե նա հանդես գար Հայաստանը, իր ժողովրդին եթե ոչ սիրող, գոնե հարգող մարդ։
Հ. Գ. Եթե չիմանայիր ով է խոսողը ու պարզապես լսեիր, կմտածեիր թե դա Ալիևի ստш հակներից մեկն է, որը ամեն վատը բարդում է ՀՀ-ի վրա։ Ի միջիայլոց, դա նկատեց նույն Պոզները, որը արձանագրեց ՝ձեր ասածից երևում է թե ՀՀ-ն է հրահրել պш տերազմը։ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ոչ թե Նիկոլը, քոչարյանի լա փով ապրող ստ րուկներ, որովհետև ձեր թափած ամեն մի փսլինք և թույն դա ՀՀ-ի վրա է, ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանի, հասկացե՛ք վերջապես։