Նարին Փայլակյանը գրել է. Քանի օր է ուզում եմ սա գրել, հերթ չի հասնում ։ Մի հին անեկդոտ կար(մոտավոր եմ հիշում )։ Ուրեմն «աշխատանքային» օրվա վերջին, մի քանի երկու հարյուր դրամանոց

պուtանկա հավաքվում են, որ իրենց վաստակածով հպարտանան
1-ինը ասում է ,- Այսօր ընդամենը 5 հոգու կպցրի, 5 անգամ երկու հարյուրով գնացի … 2-րդը քմծիծաղ ա տալիս ,թե բա 5 հոգու՞… ես տասը հոգու եմ կպցրել ,տաս անգամ

100-ով գնացի …
3-րդը …արա՜, այ հш րիֆ անբաշարներ, ինչ 5, ինչ 10 … ես քսան հոգու եմ կպցրել ,20 անգամ հիսուն դրամով գնացի։ Ես ձեզ հաղթել եմ … Էս անեկդոտը Աշոտին նկարող պուtանկեքի մասին ա… հատկապես 3-րդը ։ էն որ մտածում ա

ինքը հաղթել ա, իսկ իրականում Աշոտը իր առհամարանքով ապացուցեց, որ բոլորն էլ նույն էժանագին, բարոյազուրկ պուtանկեքն են…և խղ ճալի վիճակում իրենք են ,ոչ թե Աշոտը։