Կարին Տոնոյանը գրել է.
Մի անգամ մի թուրք Բերկրիի ջրվեժի մոտ ինձ ասաց՝ գիտեք իմ պապերն ստեղ քանի հազար հայ են մп րթել ու Բերկրիի չքնաղ ջրվեժի ջրերն աչքիս արնագույն դարձան. Թուրքիան այրվում է шր նագույն հր դեհների մեջ.
քրդերն հայտարարում են, որ հարյուր տարվա վր եժն են լուծում- իսկ մե՞նք, մե՛նք թուրքից քանի հարյուր տարվա վր եժ ունենք….. քանի հարյուր հազար ու և մլն զավակների վր եժ ունենք լուծելու …… քանի հարյուր
հազար ք/մ Հայրենիքի վր եժ ունենք լուծելու: Չէ, չեմ ուրախանում, տխրում եմ, որ քրդերն են шյ րում, որ քրդերն են այդքան արժանապատիվ և հայրենապաշտ. պաշտում են իրենց հարյուր տարվա հայրենիքը, իսկ մենք
գրավյալ ենք հայտարարում և զիջում մեր քանի հազար տարվա Հայրենիքը: Որպես սփոփանք մի փոքր հույս ունեմ, որ այդ քրդերի երակներում գուցե հայի шր յունն էլ է հոսում…..