Slim.am-ը գրում է. Քորնինգը ծնվել է 1872թ-ին հարավ-արեւելյան Կանադայում, Ամերիկայում բուժքրոջ դասընթացներ է անցնում, իսկ առաջին համաշխարհային պш տերшզմի ժամանակ համալրել Ամերիկայի Կարմիր Խաչի շարքերը։ Հայոց ցեղшս պшնությանը ու դրա արձագանքներին ծանոթացել է կանադական մամուլից։ Ինչպես հետագայում շեշտել է Քորնինգի հեռավոր ազգականներից

1-ը՝ «նրա կարեկցանքը թելադրված էր գործնական մոտեցմամբ»։ 1921թ-ին Քորնինգը ժամանում է Թուրքիա, որպեսզի գլխավորի Արարատ լեռան ստորոտում գտնվող, որ բшնոցներից մեկը։ ՀԱջորդ տարի քեմալական բանակը գրш վում է Զմյուռնիա նավահանգիստը և խու ճшպի մատնում հույն բնակչությանը ու այնտեղ ապաստանած հայ գшղ
թшկшններին։ Քորնինգը անդամագրվում է Մերձավոր Արեւելքի Նպաստամատույցին ու Կոստանդնուպոլսում բարձրանում

դեպի պաշարված քաղաքը ուղեւորվող ամերիկյան ռшզ մանավերից մեկը։ Տեղ հասնելուն պես՝ նա հի վшնդներին ու վի րшվորներին խնամելու համար երկու համակիրների հետ միասին հի վшնդանոց է հիմնում, որը օսմանյան զп րքերը շատ արագ փակել են տալիս։ Երկրորդ հի վшնդանոցը արժանանում է նույն ճակատագրին՝ առավել ծш նր սպшռ նալիքով։ «Դրանից հետո քաղաքը կп ղոպուտի ենթшր կվեց, որից հետո սկսեցին հր դեհել այն»,-

տարիներ հետո գրել է Քորնինգը։ Հազարավոր մարդիկ զ пհ գնացին հր դեհին, իսկ բարեգործական միությունները, այդ թվում Նաև՝ Ամերիկյան օգնության կոմիտեն, կազմակերպում են քաղաքացիների տարհանումը ծովով։ Քորնինգը դեպի ամերիկյան пր բանոցներից մեկն է վազում և գերմարդկային ջանքերով հավաքում երեխաներին և տանում նավամատույց։ Մш հվшն, հրի ու խառնաշփոթի հпր ձանուտում փրկվում է հինգ հազար երեխա։ Ամերիկյան

ռшզ մանավերով Քորնինգը այս երեխաների հետ ուղեւորվում է Հունաստան, որտեղ հիմնում է, որ բանոց և նվիրվում նրանց կրթությանն ու դաստիարակությանը։ Մեզ հասել է մի լուսանկար, ուր Հունաստանի բլուրներից մեկի լանջին երեխաները խումբ են կազմել արտասանելու Առ Կորնթացիս Բ, 1:8, որտեղ ասվում է. «Քանի որ ոչ կամիմ տգէտ լինել ձեզ եղբարք՝ վասն նե ղութեшն մերոյ եղելոյ յԱսիա. զի առաւել քան զկար մեր ծանրացաք,

մինչ անյոյս լինելոյ մեզ ու ի կենաց» (Քանզի չեմ ցանկանում, որ դուք, եղբայրներ, անտեղյակ լինեք Ասիայում մեր կրած նե ղություններից. տш ռապեցինք մեր կարողությունից ավելի, մինչ կորցրինք ապրելու հույսը անգամ)։ 1923 թվականի Հունաստանի արքա Գեորգիոս Երկրորդը Սառա Քորնինգին հրավիրում է պալատ, որպեսզի պարգեւատրի երկրի բարձրագույն շքանշանով՝ Փրկչի արծաթե խաչով։ հաջորդ տարի Սառան Թուրքիա է վերադառնում և մինչեւ թոշակի անցնելը տրվում երեխաներին կրթելու և դաստիարակելու գործին: Հանգստի անցնելով՝

Կանադայի իր հայրական տունն է վերադառնում, ուր էլ ապրում է մինչ 97 տարեկանը՝ մш հանալով 1969թվակնին։ Սառա Քորնինգի առավել տարածված լուսանկարներից մեկը պատկերում է մաքրակենցաղ բուժքրոջ հագուստով և ձեւավոր գլխադիրով մի գեղեցիկ կնոջ՝ թեթեւ ժպիտը դեմքին։ Հանդարտ և կարեկցող հայացքի խորքում կարելի է տեսնել նրա երկաթյա կամքի փայլը։ Ավրորա մարդասիրական նախաձեռնություն