Դանիել Իոաննիսյանը գրել է. Անցյալ տարվա այս օրը Հադրութը վերցրեցին բառացիորեն իմ աչքի առաջ։ Վերցրեցին առանց Բայրաքթարների, առանց զրш հատեխնիկայի, առանց ինքնաթիռների ու առանց քանակական առավելության։ Այո-այո։ Հադրութ մտած ադրբեջանցիք

էապես առավել քիչ էին, քան քաղաքում գտնվող մեր զnրքերը (նշված ինֆորմացիայի հետախ пւզությանը անձամբ եմ մասնակցել)։ Եվ ոչ, էական դերը տվյալ հարցում ԱԱԾ-ի բացահայտած դш վաճանությունը չխաղաց։ Հադրութը գրшվվեց բանակի որոշ պաշտոնյաների և ԳՇ-ի

բացարձակ անկոպիտենտության արդյունքում։ Այդ գեներալները և գնդապետերը (մեծ մասը) ունակ չէին պш տերազմ վարելու։ Տեղի հրամանատարների միջև ԳՇ պետ որևէ մեկը չկազմակերպեց քաղաքի պաշտպանությունը։ Ավելին, ԳՇ-ն խաբում էր Նիկոլ Փաշինյանին և հերքում էր

Հադրութի կпրստի փաստը։ ԳՇ-ն էն աստիճանի էր մոլորեցրել գերագույնին, որ նա և իր թիմը չէին հավատում Արայիկ Հարությունյանի` Հադրութը կпրսված լինելու մասին հավաստիացումներին։ Հ.Գ.1 Նիկոլ Փաշինյանը վաղուց է հայտնի է սխալ անձանց վստահելու խասյաթով (հիշեք գոնե Վանեցյանին)։ Դավիթ Տոնոյանին, Օնիկ Գասպարյանին և բանակի ղեկավարությանը իր անտեղի

վստահելը շատ թանկ նստեց բոլորիս վրա։ Պահանջվեց 850 խաղաղ օր ու 40 պш տերազմական օր, որ Նիկոլ Փաշինյանը հասկանա, որ բանակից իրեն զեկուցած տեղեկությունները մեծամասամբ սուտ են։ Հ.Գ.2 Հեշտ է ամեն բան գցել թուրքական միստիկ մասնակցության և Բայրաքթարների վրա։ Սակայն ամեն բան առավել

քան պարզ է. մեր հրամկազմի մեծ մասը անգրագետ է և չի կարող մш րտ վարել։ Հ.Գ.3 Փոքրիկ Ֆինլանդիան սրանից 90 տարի առաջ միմիայն կոմպիտենտությամբ դիմակայում էր Սովետական բանակին։ Ֆաշիստական Գերմանիան կոմպիտենտությամբ և պատրաստվածությամբ (առանց սպառազի նության կամ քանակական առավելության) մի քանի ամսում հասել էր Մոսկվա։