Ադրբեջանցի քաղաքագետ, պատմաբան և կո նֆլիկտաբան Արիֆ Յունուսովը անդրադարձ կատարելով արցախա-ադրբեջանական պш տերազմին՝ Հարցազրույցի սկզբում շեշտեց, որ տեղի ունեցածը ընդամենը երկրորդ Ղարաբաղյան պш տերազմի ավարտն էր, որից հետո կարող է լինել 3-րդը, ցш վոք անգամ 4-րդը։
Սրա հետ պետք է նկատի ունենալ, որ թեպետ Իլհամ Ալիևի այն հայտարարությանը, որ անցյալ տարվա այդ եռակողմ հայտարարությունը գրեթե կш պիտուլյացիայի ակտ էր և այլն, բայց իրականում տեղի էր ունեցել այսպես ասած «Լավրովի պլանի» իրագործումը, որի համաձայն հայկական կողմը պետք է Ադրբեջանին
վերադարձներ նախկին ԼՂ-ի Ինքնավար Մարզի (ԼՂԻՄ) հարակից շրջանները, բայց պш տերազմի ընթացքում ըստ Յունուսովի, ռուսական կողմի միջնորդությամբ ավելացել էին նաև աձք պահանջները, որոնց դեմ էր գնացել Նիկոլ Փաշինյանը։ Այդ ամեն ինչի
արդյունքում Ադրբեջանը ստացել էր ավելին, քան այդ 7 շրջաններն էին։ Ելենելով այս ամենի ինչից ու պш տերազմից հետո հնչած այն խոսակցություններից, որ հայկական կողմին պш տերազմի 5-րդ օրը այն կանգնեցնելու առաջարկ է եղել, բանագնացը շեշտեց. «Ադրբեջանի թիկունքին կանգնած էր ոչ այնքան Թուրքիան, (Թուրքիան պաշտոնապես էր կանգնած), որքան հենց ՌԴ-ն»։ Նա նաև հավելեց, որ
«Հայկական կողմից ողջ հաշվարկը արված էր այն բանում, որ Պուտինը, որպես ՀԱՊԿ դաշնակից կօգնի, սակայն ՌԴ-ն դա չարեց։ Պուտինի և Նիկոլի վատ հարաբերությունները հանգեցրեցին այն բանին, որ ըստ էության հենց ՌԴ-ն Ադրբեջանին դր դեց [ռшզ մական գործողությունները սկսելուն], քանի որ միամտություն կլիներ կարծելը, որ Ադրբեջանը ինքուրույն էր սկսել ռш զմական գործողությունները առանց ՌԴ-ին տեղյակ պահելու։
Ընդհակառակը` ամեն բան ծրագրված էր, կազմակերպված։ Այսինքն` դա փոխկապակցված էր»։ Քաղաքագետի գնահատմամբ, «Լավրովի պլանի» իրագործումն ու դրա մաս կազմող խաղաղապահների տեղակայումը նոր խնդիրներ բերեց, ոնց օրինակ ռուսական ռազ մակայանների կոմ ունիկացիաների խնդիրը։ «Հայաստանի ռազ մակայանի հետ միակը Վրաստանով ցամաքային կապն էր, որի մասին հաճախակի խնդիրներ էին
ծագում, գումարած թանկ արժեցող օդային կապը։ Այդ իսկ պատճառով գաղափար կար վերականգնել հին սովետական Մոսկվա-Բաքու-Երևան երկաթգիծը, որն էլ Արցախյան հակամш րտության սկսվելուց հետո դադարել էր գործելուց։ Եվ ռուսական կողմն էլ հայտարարել էր, որ այն լինելու է մենակ բեռնատարների համար նախատեսված երկաթգիծ, չի լինելու որևիցե ուղևորատար կամ մեքենաների համար նախատեսված մայրուղի։ Թեպետ շատ բաներ ասվեցին, բայց սա լինելու է
ռш զմական նշանակության»,- շեշտեց Յունուսովը և հավելեց, որ «իզուր չէ, որ ՌԴ-ն հայտարարել է, որ յուրաքանչյուր բան վերցնելու է իր վրա։ Այսինքն այդ «Մեղրիի միջանցքը», կամ ինչպես մեր մոտ է ասվում «Զանգեզուրի միջանցքը» լինելու է ՌԴ-ի ձեռքին։ Այդ իսկ պատճառով բանակցություններ էին ընթանում, որ լինելու են 2 հենակետեր, 1-ինը հսկելու է հայ-ադրբեջանական սահմանը, մյուսն էլ՝ հայ-իրանականը։ Այսինքն ՌԴ-ն կառավարելու է այդ մասի կոմ ունիկացիան։ Մյուս կողմից հայկական կողմը սարը չի համաձայնվում բազում պատճառներով։ Գումարած այս ամենին ադրբեջանական կողմը հայտարարում է «Զանգեզուրի միջանցքի» մասին, որն էլ ինչ խոսք շш նտաժի մաս է»։