Վանք գյուղում էի: Գիշեր էր: Հյուրանոցի պատշգամբում նստած էի, հանկարծ ձայներ լսեցի: երկու տղամարդ էին խոսողները: Լսեցի, աչքերս լցվեցին, հենց էդ պահին… Լևոն Հայրապետյան
ԼԵՎՈՆ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ. «Վանք գյուղում էի: Գիշեր էր: Նստած էի
Հյուրանոցի պատշգամբում, և հանկարծ լսեցի գիշերային լռության մեջ խոսակցության ձայներ: 2 տղամարդ էին խոսողները: 1-ի ձայնը ջահելի էր , ասում է. – Հեր ջան, դե բանակից վերադարձել եմ, ցանկանում եմ պսակվել: Հայրը , թէ. – Տղա ջան, մի կով ու մի հորթ է
ունեցածս, համբերիր այդ հորթը կով լինի, որ այդ կովը ծախեմ, փող ունենանք, գոնե մատանի առնեմ։ Լսեցի, աչքերս լցվեցին, ես շատ հուզվեցի, հենց այդ պահին գլխիս մեջ ծագեց հայկական մեծ հարսանիք կազմակերպելու գաղափարը․․․ Ես մի բան գիտեմ, որ ամենամեծ զեն քը քանակն է, մենք ուրիշ ճար չունենք, պետք է շատանանք»:
ՄԵԾ ՀԱՐՍԱՆԻՔ ԱՐՑԱԽՈՒՄ. Մի քանի Տարի առաջ էր, արցախցի բարերար Լևոն Հայրապետյանի նախաձեռնությամբ Շուշիում և Գանձասարում տեղի ունեցավ 7 հարյուր զույգի պսակադրության արարողություն: Լու՜յս իջնի հոգուդ, ՄԵԾ ՀԱՅ: