Թագուհի Օհանյանը գրել է.
Սիրելի հայրենակիցներ, շատերդ երևի նկատել եք, որ այս օրերին ես իմ սոցիալական էջերում լուռ եմ։
Բայց դա չի նշանակում, որ ես անտարբեր եմ ՀՀ-ում կատարվող իրադարձությունների հանդեպ։ Պարզապես ես անելանելի վիճակում եմ ու չգիտեմ ինչպես օգնել հայրենիքիս
այս դժվար ժամանսկներում, չեմ կարող նաև բառերով արտահայտել էն ինչ զգում եմ ամեն անգամ, երբ լսում եմ զինվորի մш հվան, վի րшվորման կամ գե րեվшրման մասին։ Ուզում եմ իմանաք, որ իմ սիրտն էլ ձեր սրտի պես ցш վում է։ Նման օրերին ես անմիջապես վերապրում եմ ապրիլյան քառօրյա
պш տերազմի դեպքերը, վերջին հինգ տարիներին Հայաստան կատարած այցերս`զп հված ու վի րшվոր զինվորների ընտանիքներին: Շատ բան դեռ անհայտ է ` զп հերի, գե րիների թիվը: Անհայտ է նաև թե ինչ է տեղի ունեցել այդ թեժ քսանիերս ժամերի ընթացքում : Բայց մի բանում վստահ եղեք, որ եթե ես իմանամ, որ
ինչ որ կերպ կարող եմ օգնել ՀՀ-ին այս դժվար օրերում, ապա իմ ՀՀ գալը ընդամենը ժամերի հարց է, և բոլորդ էլ շատ լավ գիտեք, որ ես դատարկ ձեռքով չեմ գալիս:
Ու իմացեք, որ ՀՀ-ում լինի թե Սփյուռքում Հայի սիրտը միշտ ցш վում է այդպիսի լուրեր լսելուց, անկախ նրանից, որ
սփյուռքում ու ՀՀ-ում ապրող ձեր հայրենակիցները այդ օրերին երբեմն կարող են ունենալ պլանավորված ուրախ առիթներ, որոնք չեն կարողացել չեղարկել հասկանալի պատճառներով, և կցանկանայի, որ
ըմբռնումով մոտենաք։ ՀՀ, Սփյուռք, Արցախ, մենք ուեննք մեկ սիրտ, և աշխարհի որ ծայրում էլ լինի հայը, նրա սիրտը ցш վում է միանման, ինչպես յուրաքանչյուրինը։
Աստված պահապան մեր ազգին։