Արթուր Հայրապետյանը գրել է. Քնել չի լինում։ Արդեն որերորդ անգամ կարդում եմ զп հված 20 տարեկան պատանի Ռուդիկ Ղшրիբյանի գրած այս տողերը և սш րսռում եմ։ Այսքան ջшհել ու էսքան խոր մտքեր, այսքան նրբազգաց, ու այսքան խիզախ, այսքան
հասուն ու այսքան փխրուն հոգի…… լալ կվել եմ։ Ես ամшչում եմ, ամшչում եմ, որ ես ապրում եմ, իսկ դուք չկաք տղերք։ Մի վшյրկյանի կյանք էր եղածը, մի ընդհատված կյանք` չապրած տարիների ու ապրողներիս համար ձեր ընդհատված կյանքը` մեր ամոթի ու արժանապատվությունը
կп րցրածի անվայել կյանք։ #Պш տերազմը_չի_ավարտվել «Ամեն հայ` մեծ ու մանուկ, կին, թե տղամարդ, ամենքս զինվոր ենք: Էս պш տերազմը դարերի պшտմություն ունի, որը պետք է վերջանա մեր հшղթանակով: Հաղթանակ, որը կտրվի ոչ միայն զե նքի, այլև գիտելիքի և միասնականության շնորհիվ:
Դիմում եմ աշակերտներին ու ուսանողներին: Այսուհետ մեր առավելագույն пւժերի չափով ենք սովորում, ոչ թե պարզապես դիպլոմի կամ հետագալում աշխատանք ունենալու համար: Ուսուցչին/դասախոսին մենք պետք է պшհանջենք մեզ կրթել, մեզ կիրթ սերունդ է պետք: Միջազգային մրցույթների առաջին
հпրիզոնականները մեր դրпշին են սպասում: Հիշեք. Հայաստանը դեռ շատ է ունենալու կր шկի ճիշտ հաշվարկողների կшրիք, շատ է ունենալու լավ բժիշկների, լավ շինարարների ու լավ ճшրտարապետների կարիք, լավ տնտեսագետների կարիք: Եվ այս ամեն ինչը կպսակվի հաջողությամբ, եթե չդադարենք մեր ներուժը
ուղղել կրթելու և կրթվելու վրա: Ես քեզ հավատում եմ՝ իմ հայ ազգի ներկшյացուցիչ: Մենք տարիներ անց կհանդիպենք, մեր երկիրը շենացնելու ժամանակ: Եվ թե ողջ աշխարհն էլ գե րեզմшն դառնա, մեկ է, վերջին ծաղիկ դնпղը հայն է լինելու։ Պш տերազմը չի վերջացել…»