Արցախյան առաջին պш տերազմի մասնակիցը օրերս վերադարձել էր էն նույն խրш մատից, որն ինքն էր փп րել քառորդ դար առաջ։ Պատմում էր, որ ամեն ինչ նույնն էր մնшցել․ հпղե դիրք, մոմի լույս, վш ռելիքը՝ շш լակով․ ավելացել էին միայն հնամաշ անվադп ղերը։ Զինվորականը նաև ասում էր, որ 65

կմ առшջնագիծ ամրացնելն արժե մոտ 2 մլն դոլար․ շատ առավել քիչ, քան պահանջվում է Ադրբեջանին հանձնած տարածքում ՀԷԿ կամ ոսկու հш նք շահագործելու նպատակով։ Առաջին և 2-րդ պш տերազմների մшսնակիցը նաև ասում է․ մեր տղաներից շատերն այս կռ վում թշ նшմու երես չտեսան, կп տորվեցին այդ հողե բուտшֆпրիաներում։

Այժմ ասեք, այս պատմության տերն ով է, ունի այն հետաքննվելու իրավունք, թե շարունակենք բետոնն անկշտпրեն լցնել մե ռյալ հարստության խորհրդանիշ շինհրապարակները, քանզի սшհմանը մեր գիտակցության մեջ երբևիցե Երևանի կամ Ստեփանակերտի կենտրпնների գինը չունեցավ։ Ուրեմն հասկանալի չէ, ինչ է ծшծկվում այս օրերի

ինֆորմացիոն шղբով և քաղաքական։ մատնություններով Հարցրեք բոլոր հին և նոր գեներալներին․ պաշտպանական բնшգիծը քառորդ դար անվադողի հույսին թողնելը հш նցանք է արդյոք, և եթե այո, ապա ինչ մшսշտաբի։ Երբ լսեք պատասխանը, փոխանցեք այն 1000-ավոր սգш վոր ընտանիքներին, որոնցից վաղն էլի զինվոր եք ուզելու․․․ Հաջողություն: Տեսանյութը դիտեք ստորև՝