Եթե երեկ գիշերը, ժամը մեկի կողմերը եղել եք Եռաբլուրում, ապա հաստատ լսած կլինեք Շուշանի լա ցի ձայնը… Ողջ ընթացքում 2 բան էր ասում… Արամ Գևորգյան
Արամ Գևորգյանը գրել է.
Եթե երեկ գիշերը, ժամը

1-ի կողմերը եղել եք Եռաբլուրում, ապա հաստատ լսած կլինեք Շուշանի լացի ձայնը… Երեկվա իր համերգից հետո ես ու Հայկազը որոշել էինք գնալ Եռաբլուր։ Շուշանն իմացավ, ինքը ևս որոշեց միանալ մեզ։ Գնացինք, փորձեցի հերթով ծանոթացնել բոլոր էն տղերքի պատմություններին,

որոնք գիտեի։ Շուրջ 40-50 րոպե պտտվեցինք Եռաբլուրով, Առուշանյան Դավիթի մոտ խունկ ծխեցինք, ու էդ ամբողջ ընթացքում Shushanի ար ցունքները մի րոպե չդադարեցին։ Ողջ ընթացքում երկու բան էր ասում. «Ապրելու չի…», «Մե ռնես, նիկոլ…»։ Շահբարյան Տիգրանի մոտ այս նկարն էլ իրենից թաքուն արեցի։ Ինձ համար

Արցախում ծնված ու մեծացած այս ժպտերես տղեն Եռաբլուրում հանգչող Արցախի մասնիկներից մեկն է… Գիշեր էր, և անգգամ այդ ուշ ժամին տղերքի մոտ վեր խոյացող դրոշները անդադար փողփողում էին, կարծես ասելով, որ դեռ չլուծված վր եժ կա ու թևաթափ լինելու իրավունք չունեք… հայ ազգի սիրտը պիտի բաբախի։