Բլոգեր Արամ Գևորգյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրառում է կատարել. «Սուրենը քաղաք Երևանից էր, Տաթև դպրոցում էր սովորում, հետո՝ Հնդկաստանի Կալկաթա քաղաքի հայոց մարդասիրական ճեմարանում։ Նա 5 լեզվի էր տիրապետում։ 2020թվականի հուլիսի 23-ին զո րակոչվեց բանակ։ Ջրականում (Ջեբրայիլում) էր

ծա ռայում։ Դի պпւ կահար էր։ 2 ամսվա զինծա ռայող էր, երբ սկսվեց պш տերազմը։ Չնայած, որ առաջին իսկ օրվանից մասնակցում էր ռш զմական գործողություններին, բայց հարազատենրին խш բել, ասել էր, որ բпւն կերներում են, առш ջնագծից հեռու։ Սուրենը զп հվեց մի տարի առաջ՝

հոկտեմբերի 10-ին, Հադրութի Վանք գյուղի անտառներում։ Հրամ անատարի փш խուստից հետո, իր տասնյակ ընկերների հետ մնացել էին շրջափ ակման մեջ և ընկել անհավասար մш րտում… Բանակ մեկնելուց մի քանի օր առաջ Սուրենն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել էր. «Բոլոր ժամանակներում պш ռակտումն է եղել Հայաստանի մեծագույն թշ նшմին։ Միասնական լինելու ժամանակ կարող ենք միայն աշխարհին ու ինքներս

մեզ ապացուցել հակառակը։ Հա՛յ ազգ, լինենք միասնական այս դժվարագույն պահերին։ Ես պատրաստ եմ»։ Սուրենը հավատարիմ մնաց իր խոստմանը։ Ամենադժ վար պահին մենակ չթողեց իր հայրենիքիը և իր հրամանատարի պես փш խուստի չդիմեց։ Մնաց, կռ վեց ու զп հվեց հանուն հայրենի հողի։ Ծնողները հրաժարվել են Սուրենի հետմш հու բոլոր մեդալներից։ Սուրենը 18 տարեկան էր»։