Deze arme kleine hond heeft veel geleden. Alleen omdat hij naast mensen liep, werd hij geschopt, hoewel hij niets verkeerd had gedaan. Zijn kleine pootjes waren gebroken, en elke stap die hij zette, deed hem veel pijn. Ondanks de pijn bleef hij langzaam vooruitgaan, met ogen vol verdriet, hopend dat iemand eindelijk zijn toestand zou opmerken en hem de hulp zou bieden die hij zo wanhopig nodig had.

Zijn onschuld en kwetsbaarheid raakten iedereen die hem zag. Hij leek stilletjes te smeken dat een goedhartig persoon zou komen en hem zou redden van zijn lijden. Het was onmogelijk om geen medelijden te voelen terwijl je hem zag worstelen om overeind te blijven.

Toen de hulp uiteindelijk kwam, veranderde zijn leven volledig. Dit verhaal laat duidelijk zien hoeveel een simpele daad van vriendelijkheid kan betekenen en hoe het hoop en verlichting kan brengen aan een weerloos wezen.