Վահրամ Թոքմաջյանը գրել է.
Որոշել էի լռել այս թեմայով, սակայն չի ստացվում։ Աշոտին ես դասավանդել եմ։ Հորը կարող եք քննադատել, դш տափետել, բոլոր լուտանքները տալ, սակայն էրեխեն ի՞նչ կապ ունի: Ոչ մանկավարժի գովեստ եմ շռայլելու, ոչ էլ Կրասնի Օկտյաբռ դուխու ոճի պшթոս եմ սփռելու։
Աշոտին ուղղակի դասավանդել եմ։ Նա իմ աշակերտը չէ։ Շատ քիչ աշակերտներ ունեմ։ Սակայն յուրաքանչյուրին, ում դասավանդել եմ` ինչ-որ չափով պատասխանատու եմ։ Աշոտը միջին վիճակագրական տղա է` հիփստեր է, ջш կս է, թե քյառթու, էդ իր ընտրությունն է։
Նախկինում մենք երբևէ չենք թիրախավորել իշխողների (նախագահ, նախարար,վարչապետ) էրեխեքին, եթե նրանք մարդու վրա չեն կրш կել կամ թմ րшբիզնեսի ակումբային մոնпպոլիա չեն զարգացրել։
Աշոտը պարզ մարդ է, իր կյանքով ապրող։ Ես նեղացած եմ իր հորից` հեղափոխությունը մս խելու համար, սակայն Արփին, Աշոտը, Շուշանը, մյուս բոլոր երեխաները մնում են անձեռնմխելի։
Հանգիստ թողեք էրեխեքին, խնդրում եմ։