Իրանագետ Վարդան Ոսկանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․
Ըստ իրանական լրատվամիջոցներից 1-ի ՝ Հնդկաստանն Իրանում իր դեսպանի շուրթերով հայտարարել է, որ իրանական Չաբահար նավահանգստի միջոցով ստեղծվելիք Հյուսիս-Հարավ տրանսպորտային միջանցքում,
որը պետք է կապի Եվրասիան ու Սկանդինավիան Հնդկական օվկիանոսի հետ, պատրաստվում է ներառել ՀՀ-ն։ Որպեսզի պատկերացնեք՝ ինչի մասին է խոսքը, իրանական Չաբահար նավահանգիստն Իրանի էն բացառիկ տարածքն է, որի վրա չի տարածվում անգամ ամերիկյան պш տժամիջոցների մի մասը, քանզի դրա միջոցով է
իրականացվում նաև Աֆղանստանի սնուցումը, ինչը բխում է Վաշինգտոնի շահերից։ Իր հերթին Հնդկաստանը զգալի ներդրումներ է կատարում տվյալ նավահանգստում՝ նաև մրցակցությունից դուրս թողնելու նպատակով Չաբահարից մոտ յոթանասուն կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող թշ նшմական Պակիստանի Գվադար
նավահանգիստն ու կտ րելով Աֆղանստանը և Կենտրոնական Ասիան Հնդկական օվկիանոսի հետ կապող պակիստանյան ուղին՝ տրասնպորտային առումով մեկուսացնելու Իսլամաբադին։ Եթե Հնդկաստանի դեսպանի խոսքերն իրանական լրատվամիջոցը ճիշտ է փոխանցել, ապա պաշտոնական Դելիի մոտեցումներում տեղի է ունեցել լուրջ փոփոխություն։ Բանն նրանում է,
որ վերոնշյալ միջանցքը պետք է անցներ Ադրբեջանի տարածքով, մինչդեռ հիմա հատուկ շեշտվում է ՀՀ-ն։ Ի՞նչը կարող էր պատճառ դառնալ այդպիսի կտրուկ շրջադարձի։ Ամենաակներև պատասխանը թաքնված է Ադրբեջան-Պակիստան հարաբերությունների մեջ, որոնք թուրքական «կնքահայրությամբ» հատկապես վերջին շրջանում ստացել են
գրեթե դաշնակցային բնույթ, հետևաբար Հնդկաստանը կարծես առաջնորդվում է «իմ թշ նшմու բարեկամը, առնվազն իմ բարեկամը չէ» տրամաբանական սկզբունքով՝ փորձելով տվյալ համատեքստում հայացքը սևեռել ՀՀ ուղղությամբ։ Կից կարող եք տեսնել Հյուսիս-Հարավ տրանսպորտային միջանցքի այն քարտեզը, որտեղ դեռևս նշված է Ադրբեջանը։
#հարափոփոխ_տարածաշրջանը