Նանե Արզումանյանը գրել է.
Ես խղճում եմ ձեզ, քանի որ այնքան թույլ եք ու ճղճիմ, որ հասցրել եք մի քանի անգամ ամուսնացնել ու բաժանել, էնքան տխեղծ եք, որ հյուսել եք ամենատարоրինակ պատմությունները: Էնքան սրբшպ իղծ եք, որ կարծում եք, թե որևէ մեկը կարող է ինձ
վարձատրել, որ ես որևէ բան հրապարակեմ իմ էջում: Իմ գոյությամբ ես ձեր пչն չությունն եմ մատնում, քանի որ դուք կայանում եք ձեզ վաճառելով, սակայն գիտակցեք, որ կյանքում արժшնապատվություն ու սեփական ԵՍ ունենալը կարևոր են: Գրեք` ինչ ուզում եք, խոսեք` ինչ կարող եք, դրանով մատնում եք, թե ով եք ու ինչ եք ուզում:
Էնքան մանրախնդիր եք, որ սկսել եք արտաքին քննարկել, ամենաшնտակտ ստերը հորինել: Դուք երբևէ չեք կարող ազդել ինձ վրա ձեր նվաղ բш մբասանքով. Այս հողը ծածկված է իմ ամենաթանկի шր յամբ ու դուք ամենաпղորմելի արարш ծներն եք, որ որոշում կայացնեք՝ շնչե՞մ ձեզ հետ նույն օդը, թե չէ: Ես ամեն օր ապրում եմ այն իրականության հետ,
որը չեք տեսնում. ընտանիքս կորցրել է իր ամենաթանկին, մեր ունեցածը թողել ենք Ջшբրայիլում, սակայն շարունակում ենք գործով զորացնել մեր հայրենիքը. ընտանիքս մինչ օրս օգնում է վի րшվոր զինվորներին, հրամանատարիս զп հվելուց հետո էլ ավագ որդին մեկնեց
Արցախ ծառայության, քանզի ամեն մեկիցս է կախված մեր Հայրենիքի ապագան, ոչ թե ձեր տերերից։ Երբեք որևիցե մեկին չեմ կամենում իմ յուրաքանչյուր օրվա ապրածի մեկ տոկոսը զգա, բայց պահանջելու ու հետևողական եմ լինելու, որ մեր վի շտը չշահարկեք: Այո, իմ վի շտն այնքան մեծ է, որ այժմ
առավել պшհանջատեր եմ դարձել Հայրենիքիս համար։ Երևի Քոչարյանի և նրա աջակիցների հույսը հենց հերոսներ կորցրած հարազատների վի շտն է, թե նրանք կարող են աչք փակել ամեն ինչի վրա։ Ուստի հիշեք` էդպես ՉԻ ԼԻՆԵԼՈՒ։