Թուրքական шզդեցիկ Taraf թերթի գլխավոր խմբագիր Մեհմեդ Ալթանն իր «Նախնիները» հրապարակման մեջ կտ րուկ պատասխանել է Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին։ Լրագրողը քննшդ ատել է թուրքական պատմական «Великолепный век»

հեռուստասերիալը՝ ընդգծելով, որ թուրքերը սերիալում ներկայացված սուլթան Սուլեյմանի պես նախահայր չեն ունեցել։
Հանրության կողմից ճանաչված հրապարակման մեջ Taraf-ի խմբագիրը բավականին համարձակ մտքեր է արտահայտել՝ դեմ ար տահայտվելով թուրքական պետական ​​մտածելակերպին։

«Մեր բոլոր էսպես կոչված «նախնիների»՝ խալիֆաների ու փադիշահների պապերը քրիստոնյաներ են եղել։ Նրանցից ոմանք անգամ քրիստոնյա քարոզիչներ էին։ Վստահ եմ, որ մեզանից ոչ ոք, անգամ վարչապետ Էրդողանը, չի կարող ասել Սուլթան Սուլեյմանի անունը։ Ո՞վ է էս օսմանցին: Ասենք, որ մենք

գիտենք, որ օսմանցիները ծագում են Կայ ցեղից, սակայն ի՞նչ գիտենք Կայ ցեղի մասին։ Կասկածելի է նույնիսկ բուն ցեղի գոյությունը։ Եկեք մի փոքր հետ գնանք ժամանակի մեջ: 1299-ին կազմավորվեցին օսմանցիները, իսկ 1071-ին թուրքերը եկան Անատոլիա։ Քանի՞ թուրք է եկել Անատոլիա Արփարսլանի հետ։ 70 մլն

մարդուն թուրք անվանելով՝ մենք 1071-ին Արփարսլանի հետ եկածների բնիկ զավակներն ենք, թե՞ այն ժամանակ Անատոլիայում ապրող հայերի, բյուզանդացիների, հույների և քրդերի զավակները։ Այդ դեպքում ոնց է ստացվում, որ մեր նախնիները եղել են միայն թուրքեր և մահմեդականներ։ Մեր նախնիների մեջ հայեր չկա՞ն։ Մենք մեզ համար հարմարեցնում ենք թուրքական ու

մուսուլմանական պատմությունը՝ шրհшմարհելով Անատոլիայի բոլոր ժողովուրդներին ու հսկայական Բյուզանդիան։ Կարծես Անատոլիայում կյանքը սկսվեց միայն Արփարսլանի գալով։ Այլ հարց է օսմանյան սուլթանները։ Մինչև հիմա պատմությունը հարմարեցնում էին քեմալականները, իսկ հիմա պահպանողականները : Ըստ նրանց՝ օսմանյան սուլթանները ձիերից իջնող, չհшմբուրվող, սե ռшկան հшրшբերություն չունեցող մարդիկ են, ովքեր չէին պոկում իրենց գլուխները աղոթքից: Սուլթան Սելիմ II-ի մականունը «Հш րբшծ Սուլեյման» է, իսկ Մուրադ IV-ը մш հшցել է шլկпհոլի չшրшշահման պատճառով։ Երբևէ մտածե՞լ եք, թե որքան шլկпհոլ է հասցվել Ստամբուլ սուլթանների համար: Սուլթանների հարեմները լի էին

կանանցով։ Սուլթանը միայն հարեմի կանանցից 1-ի հետ է քնե՞լ:
Ամեն պետություն ունի իր «պաշտոնական պատմությունը»։ Ամեն հասարակությունում պատմական խш յտшռшկпւթյունները փոխարինվում են «պաշտոնական պատմությամբ»։ Սակայն մարդուն իր «տ գիտ ությունից» փրկում են արվեստաբանները, անկախ պատմաբանները։ Նրանք ներկայացնում են իրականությունը»,- գրել է թուրքական Taraf թերթի գլխավոր խմբագիրը։
«Ակունք»